نماگر های بازار پول

هند غول جهان آينده

 

هند نقش پررنگي در مناسبات اقتصادي آينده جهان خواهد داشت

آمريكا،روسيه،چين و بسياري ديگر از كشور ها در صف رقابت براي دوستي  و همكاري با هند برآمده اند اين به اين دليل است كه هند در كنار چين تا سال ۲۰۵۰ به قدرت بزرگ اقتصادي دنيا تبديل مي شود.

به گزارش بورسك،هندی‌ها تا جای ممکن از مزایای دوره استعمار بهره گرفتند. یکی از این مزایا زبان انگلیسی است که به عنوان زبان اداری و زبان دوم هندی‌ها شناخته می‌شود. دوره جدید رشد اقتصادی هند از ابتدای دهه ۱۹۹۰ میلادی آغاز شد اكنون کارگران ماهر و مهندسان هندی از تخصص بالاتری نسبت به کارگران چینی و عربی برخوردار هستند، آنها از زبان انگلیسی برای برقراری ارتباط با کشورهای غربی و نفوذ در آنها بهره می‌گیرند به گونه‌ای که کارگران متخصص هندی بخش عمده‌ای از نیروی کار خارجی در کشورهای اروپایی را تشکیل می‌دهد. هندی‌ها در کشورهای عربی نیز حضور قابل توجهی دارند.

طبق آمار بانک جهانی،‌ هند در سال ۲۰۱۳میلادی ۱.۸۷ تریلیون دلار تولید ناخالص داخلی داشت. این در حالی است که در ۲۰۱۳، آمریکا با ۱۶.۷۶ تریلیون دلار و چین با ۹.۲۴ تریلیون دلار در صدر جدول قرار داشته و پس از آنها ژاپن، ایتالیا، انگلیس، روسیه و سپس هند قرار دارند.

سید رسول موسوی سفير سابق ايران در هند مي گويد: چین در سال ۲۰۵۰ میلادی قدرت اول جهان خواهد بود. وی استدلال خود را این‌گونه بیان کرد که «اگر ۴ مؤلفه جمعیت، انرژی، سرمایه و امنیت را به عنوان مولفه‌های اصلی تعیین کننده نظام بین‌الملل در حال تغییر در نظر بگیریم، معادله بین جمعیت، سرمایه، انرژی و امنیت در سال ۲۰۰۵ تعیین کننده جایگاه کشورها در نظام بین‌المللی خواهد بود». وی سپس به تشریح وضعیت هند از زاویه این ۴ عامل پرداخت و سیر رشد هر یک را برای این قدرت نوظهور بررسی کرد.

وی در مورد جمعیت مدعی شد در سال ۲۰۵۰ میلادی «جمعیت کشورهای پیشرفته پیر می‌شود و در مقابل کشورهایی که به لحاظ ثروت در وضعیت در حال توسعه قرار دارند جمعیت جوانی خواهند داشت. در چنین شرایطی کشورهای پیشرفته در سال ۲۰۵۰ نیازمند جمعیت کشورهای در حال توسعه خواهند بود. هند در سال ۲۰۵۰ دارای جمعیتی خواهد بود که به طور جدی در اقتصاد جهان مشارکت کننده خواهد بود.» بر همین مبنا سرمایه‌گذاری کشورهای پیشرفته در کشور هند که با توجه به نیروی انسانی خود موجب سودآوری برای سرمایه‌داران است، به عاملی مؤثر برای رشد عامل دیگر یعنی سرمایه تبدیل خواهد شد.

بازار كم مصرف

به یقین یکی از مهمترین عوامل رشد اقتصادی هند، مصرف پایین مردم آن است و الا با این جمعیت زیاد،‌ اگر قرار بود هر کدام از هندی‌ها به اندازه یک آمریکایی مصرف می‌کرد، باید فاتحه هند را می‌خواندیم. مصرف سرانه انرژی در آمریکا طبق آمار بانک جهانی، ۹ برابر هند، در ژاپن حدود ۶ برابر و حتی در چین، کمی بیش از سه برابر هند است. جالب است که مصرف انرژی در ایران، کمی کمتر از ۵ برابر هند است. برنج سهم عمده‌ای در تغذیه مردم هند دارد و پس از آن، گندم، جو،‌ ذرت و ارزن کاربرد فراوانی دارد.

در مورد فرهنگ هند، قضاوت‌های کلی و قاطع، واقعاً دشوار است زیرا آن قدر تقسیمات و جزئیات دارد که خود هندی‌ها هم از آن اطلاع کامل ندارند. در واقع هند، بیش از اینکه یک کشور باشد،‌ یک منطقه جغرافیایی است که قبایل و مذاهب گوناگون در آن ساکن‌اند. هند از قبیله‌ای و نژادی به کشور هفتادودوملت، از نظر مذاهب و ادیان به کشور هزارفرقه و از نظر تقسیمات اجتماعی به کشور «کاست»‌ها شهرت دارد.

روابط هند با ایران

ایران و هند، هر دو از تمدن‌های چند هزارساله آسیا هستند و فیلم‌های هندی چند ده‌سالی است بخش بزرگی از بازار فیلم را به ویژه در شهرهای کوچکتر ایران به خود اختصاص داده است. اما حقیقت آن است که روابط ایران و هند پس از استقلال این کشور، هیچگاه مانند روزگاری که هند، نخستین مقصد مهاجران از ایران بود (یعنی دوره صفویه تا اواسط قاجار) و زبان پارسی زبان دوم هندی‌ها بود،‌ نزدیک نشده است. ایران پیش از انقلاب اسلامی نماینده آمریکا و انگلیس در منطقه بود و این هندی‌های استقلال‌یافته را که مخالف هر گونه استعمار بودند می‌آزرد. پس از انقلاب اسلامی نیز به دلیل رویکرد اسلامی نظام سیاسی ایران، ایران برای هندی‌ها چیزی شبیه پاکستان بود.

روسیه و چین دو قدرت اصلی در سازمان شانگهای هستند. هند نیز عضو ناظر این سازمان شده و زمان مشخص خواهد کرد سیاست‌های حزب حاکم جدید، تا چه میزان بر نقش پررنگ هند در این سازمان تأکید دارد

یکی از موانع اصلی در ارتباط میان دو کشور، پاکستان است. ایران روابط خوبی با پاکستان دارد و هند نیز پاکستان و در نتیجه متحدان آن را رقیب خود و گاهی دشمن خود می‌بیند. این خصومت در مورد قضیه کشمیر خود را نشان می‌دهد که نامناسب‌ترین گزینه از نظر ایران،‌ الحاق کشمیر به هند است. جمعیت چند ده میلیونی شیعیان در هند (حدود ۳۵ تا ۵۵ میلیون نفر) نیز همواره دولت این کشور را در زمینه افزایش ارتباط با ایران محتاط ساخته است در حالی که همین جمعیت می‌تواند برمبنای اتخاذ رویکرد مناسب توسط دو کشور به زمینه‌ای برای افزایش روابط تبدیل شود. لازم به ذکر است این تنش‌ها تا حدودی در سال‌های اخیر کمرنگ‌شده است و تحولات مثبتی در روابط دو کشور در جریان است گر چه راه درازی پیش‌روی دو کشور قرار دارد.

صادرات گاز ايران به هند

ایران نیز هر گونه تلاش خود را خرج کرده است تا خط لوله «صلح» را میان ایران، پاکستان و هند برقرار کند تا گاز خود را به راحتی به این دو کشور صادر کند. این از آن جهت برای ایران حیاتی است که مقدمه‌ای بر خط لوله گاز ایران به اروپا خواهد شد و ایران را به گذرگاه انرژی منطقه تبدیل می‌کند. اما تا کنون ، هیچ‌کدام از این دو پروژه با استقبال عملی طرف‌های خارجی روبرو نشده است. یکی از دلایل این امر، مخالفت کشورهای عربی و تلاش آنها برای جذب این دو مشتریِ پرپول است. قطر هم‌اکنون بزرگترین صادرکننده گاز به هند است.

رقابت آمريكا،روسيه و چين

سه کشور قدرتمند اقتصادی و سیاسی یعنی روسیه و چین و آمریکا نیز همه تلاش خود را بکار می‌گیرند تا زمینه افزایش پیوندهای اقتصادی خود را با این کشور پرجمعیت فراهم کنند بااین هدف که در سال‌های آينده که هند به یکی از قدرت‌های اقتصادی جهان تبدیل شد، عمده این بازار از آنِ آنها باشد. طبیعتاً در این معرکه،‌ ایران از قدرت چندانی برای رقابت با این سه کشور برخوردار نیست و هر چه پیش می‌رویم،‌ با توجه به تلاش بیشتر این سه کشور و قدرت بیشترِ هند، شرایط برای ایران سخت‌تر می‌شود.

اما واقعیت آن است  كه مسائل اقتصادی، ایران و هند را تا حدودی به یکدیگر نیازمند ساخته است. هند یکی از پرمصرف‌ترین کشورهای جهان است و نفت، حدود یک‌چهارم انرژی این کشور را تشکیل می‌دهد. هند حدود سه چهارم از نفت مورد نیاز خود را وارد می‌کند که بخشی از آن مربوط به نفت ایران است. هند همچنین به دنبال راهی برای صادرات دریایی خود به آسیای مرکزی و آسیای صغیر است و اگر قرار باشد مدیون پاکستان نشود، تنها راه کم‌هزینه استفاده از خاک ایران است. بندر چابهار مقصد خوبی برای کشتی‌های هندی است و در صورت تمایل دو کشور می‌توان فعالیت آن را با زمینه‌سازی در زیرساخت‌های اقتصادی و امنیتی افزایش داد.

رادیو مسکو پیرامون دیدار وزرای خارجه چین، هند و روسیه در فوریه سال جاری میلادی تأکید کرد که به نظر می‌رسد اتحاد این سه کشور بر مبنای برنامه مشترک اقتصادی، محور قدرتمندی را در برابر آمریکا و اتحادیه اروپا به عنوان دو محور قدرتمند اقتصادی و سیاسی جهان تشکیل داده است.

این سه کشور در چهارچوب گروه بریکس نیز که متشکل از این سه در کنار آفریقای جنوبی و برزیل است و فعالیت خود را از ۲۰۰۱ میلادی آغاز کرده است، با یکدیگر همکاری می‌کنند با این حال ۱۰ سالی هست که ابتدای سال میلادی با یکدیگر جلسه مشترک دارند. این سه کشور همچنین در چهارچوب سازمان شانگهای نیز که متشکل از چین، روسیه، قرقیزستان، ازبکستان، تاجیکستان و قزاقستان است و هند به عضویت ناظر آن درآمده است، همکاری‌های اقتصادی با یکدیگر را تنظیم می‌کنند.

 

 

 

رئیس‌جمهور آمریکا اوایل بهمن سال جاری شمسی وارد دهلی نو شد و مورد استقبال نارندا مودی نخست‌وزیر هند قرار گرفت. ‌ نارندا مودي روابط با آمريكا را راهكاري براي تقويت برنامه‌هاي سياسي خود و پيشبرد برنامه‌هاي اقتصادي كشور و رشد جايگاه‌اين كشور دربازارهاي نوظهور مي‌داند. قیمت پایین نفت خام موجب شده تا هزینه‌های مصرفی دولت هند بطور قابل توجهی کاهش یافته و از میزان کسری بودجه دولت نیز کاسته شود.کاهش بهای نفت بطور خاص، موجب کاهش مصرف انرژی بخش تولیدی هند و در نتیجه رشد قابل توجه تولیدات این کشور شده است.در همین حال، صنعت هوایی هند نیز به دلیل کاهش هزینه‌های سوخت در چند ماه گذشته شاهد رشد قابل توجهی بوده است.بهای نفت در چند ماه گذشته با سقوط به ٤٦ دلار در هر بشکه، به پایین‌ترین حد خود در پنج و نیم سال گذشته رسید و همین مسئله موجب کاهش هزینه‌های وارداتی و همچنین نرخ تورم هند شد. صنایع نظامی و هسته‌ای، یکی از مهمترین محورهای همکاری دو کشور است.

سید رسول موسوی که تجربه وزارت خارجه را نیز در کارنامه خود دارد،‌بر این باور است که «هندی‌ها در خیلی از موارد از جمله درباره همسایه‌های این کشور با مواضع آمریکا مخالف هستند و سیاست آمریکا را در زمینه قدرت سیاسی برتر در نظم جهانی به نقد می‌کشند… ولی هندی‌ها در یک بحث کلان در مورد امنیت جهانی به این جمع‌بندی رسیده‌اند که امنیت جهانی صرفا از یک نوع مشارکت در فرایند قدرت برتر امکان‌پذیر است.» بنابر این هند نیز مانند چین «با پرهیز از تنازع با قدرت جهانی، فضای مورد نظر خودشان را طراحی می‌کنند و آمریکا نیز این سیاست را حمایت می‌کند» چرا که نمی‌خواهد این دو قدرت آینده جهان را به سمت مقابله نظامی با خود سوق دهد.

 

 

به اين ترتيب در آینده‌ای نه چندان دور، نه زندگی مردم این کشور، نه وزن این کشور در تحولات منطقه و جهان با وضعیت فعلی مشابه نخواهد بود.کشوری‌که خیابان‌های‌آن به مردم فقیر،‌خوکرده است،‌ با توجه به روندهای کنونی تدریجاً چهره خود را از این تصاویر ناگوار پاک خواهد کرد و با استفاده از فرصت‌های منطقه‌ای و جهانی راه خود را به سوی پیشرفت طی خواهد کرد.

نمایش بیشتر
كانال تلگرام بورسك

نوشته های مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *